Troje heeft zowel een
magische als een mysterieuze klank. Wat we weten komt uit de overlevering van Homerus die in zijn Ilias dan nog maar de laatste vier dagen van de 12-jaar durende
oorlog tussen de Grieken en de Trojanen heeft beschreven. Een fascinerend
verhaal dat de jonge Heinrich Schliemann al op vroege leeftijd wist te boeien. Hij
was vastbesloten om de stad te vinden en dat is bij zijn opgravingen aan de
kust van noordwest Turkije gelukt. Hij leverde het bewijs dat hij de stad
gevonden had. Achteraf blijkt hij wel de plek van Troje gelokaliseerd te
hebben maar de juwelen waarmee hij zijn vrouw Helena tooide bleken achteraf uit een andere laag, een vroeger
tijdsperk te dateren dan dat waarin Achilles
geleefd heeft.
Nou ja, al met al blijft Troje
omstreden en de opeenvolgende beschavingen die in de verschillende lagen werden
ontdekt zijn dan niet duidelijk gescheiden en lopen vaak in elkaar over. De
5.000 jaar oude mythes en geschiedenis bezorgen de archeologen en historici nog
steeds veel hoofdbrekens.
In een poging om daar wat orde in
te scheppen loopt er in het Allard Pierson Museum in Amsterdam een tentoonstelling over Troje
als afsluiting van de festiviteiten rond het 400-jarig bestaan van de
Turks-Nederlandse betrekkingen. Het is een unieke gelegenheid om voorwerpen uit
Nederland en het buitenland op één plek samen te zien en ik stel me daar heel
veel van voor. Niet minder dan 300 stuks uit oude en recente opgravingen liggen
daar op de bezoeker te wachten. Er zijn originele stukken maar ook kopies zoals
bij voorbeeld van de beroemde Schat van
Priamus (de collectie goud en juwelen die Schliemann gevonden heeft). Het
meest opvallende stuk moet een grote marmeren hoofd van Zeus zijn dat door het Archeologisch Museum van Istanbul uitgeleend werd.
Verder wordt er aandacht besteed
aan Troje
in het Turkije van de 19de en 20ste eeuw, inclusief
voorwerpen uit het Ottomaanse Rijk zoals de vergunning van Schliemann om in Troje
opgravingen uit te voeren en foto’s van Atatürks
bezoek aan Troje.