Een mozaïek meer of minder, zou men zeggen, maar dit mozaïek uit Paphos, Cyprus, is wel heel bijzonder
omdat het rond van vorm is en een labyrint voorstelt.
Het is het oudste en meest opvallen mozaïek dat in het Huis van Theseus
gevonden werd en het dateert uit het einde van 2de/begin van de 3de
eeuw n.C. Het labyrint is natuurlijk duidelijk herkenbaar en in het midden pronkt
het tafereel waarin Theseus de Minotaurus doodt.
Als je er even de tijd voor neemt is het heel leuk om de hele weg door het
labyrint te volgen. Knap toch om zoiets in een mozaïek over te brengen!
In de oudheid waren mozaïeken de meest luxueuze versiering in huizen en
publieke gelegenheden doorheen het Romeinse Rijk. De meest ingewikkelde
patronen werden te voorschijn getoverd door kleine stukjes steen of glas, tesserae
genoemd, in de muren en vloeren aan te brengen.
Vanaf 30 maart 2017 wordt in
de Getty Villa in
Malibu een tentoonstelling geopend die een overzicht geeft van de
verschillende stijlen en technieken die toegepast werden in de meest
verspreidde regio’s, van Italië, Noord Afrika, Syrië en Turkije tot het zuiden
van Frankrijk. Alle mozaïeken die in deze tentoonstelling gepresenteerd worden,
zijn uit de periode van de 2de tot en met de 6de eeuw na
Christus.
Klik op de link van de tentoonstellingRoman Mosaics
across the Empire voor een volledig overzicht. De mozaïeken zijn
nog tot het einde van 2017 te zien, dus is er volop tijd om er een
kijkje te gaan nemen.
Pompei wordt uiteraard gezien
als een Romeinse stad bij uitstek waar het leven in 79 n.C. plots tot stilstand
kwam met de catastrofale uitbarsting van de Vesuvius. Over de Griekse invloed
wordt bijna nooit gerept en de aangekondigde tentoonstelling Pompeie i Graeci is zeker bedoeld
om dit recht te zetten.
Pompei is, zoals vele
steden in de regio, nauw verbonden met de Grieken die zich sinds eeuwen langs
de kust van de middellandse zee gevestigd hebben. Deze tentoonstelling is
samengesteld uit 600 stukken afkomstig uit Pompei zelf, maar ook uit Sorrento,
Cumae, Capua, Poseidonia (Paestum), Metapontum en Torre di Satriana. Inscripties
getuigen van de verschillende talen die in deze steden gesproken werden, zoals
Grieks, Etruskisch en Paleoitalisch. Voorwerpen, afkomstig uit verschillende
Italiaanse musea zijn onderverdeeld in 13 thematische afdelingen die elk een
beeld schetsen van het leven en de monumenten aan de voet van de Vesuvius.
De tentoonstelling Pompei
e i Greciloopt van 13 april tot 27 november 2017 op het terrein
van het antieke Pompei .
Jammer genoeg zijn we te laat om de pas gerestaureerde Venus in Bikini op haar oorspronkelijke
pel terug te zien. Ter gelegenheid van de Dag van Vrouw stond deze marmeren
godin voor één dag terug in haar eigen domus.
Dat was dus alleen op 8 maart jl. en je moest dus wel toevallig in de buurt
zijn om dit te mogen beleven. De schitterende Venus in Bikini is nu weer vertrokken naar het Archeologisch Museum van Napels (MANN).
Dit beeld werd gevonden in de kast van een van de antieke
huizen van Pompei waar het opgeborgen werd tijdens de werken die daar uitgevoerd werden n.a.v. de aardbeving van 62 n.C. Het diende heel
waarschijnlijk als decoratie in het impluvium,
het water bassin in het midden van het atrium. Dit soort beeldjes is van
Griekse oorsprong waar ze in de 3de eeuw v.C. zeer populair waren. [Beide foto's van Pompeii]
De archeologische collectie van het Museum van Kozani is
na twintig jaar weer voor het publiek toegankelijk.
Na de zware aardbeving die de regio in 1995 teisterde
(een 6,6 op de schaal van Richter), kan het museum zijn rijke verzameling weer
tentoonstellen. De schakering is groot, uiteenlopend van voorhistorische tijden
tot de Griekse Klassieke, Hellenistische en de Romeinse periode.
De verzameling is ondergebracht in een neoklassiek gebouw
uit het begin van de 20ste eeuw.
In de eerste zaal vinden we voorwerpen afkomstig van de
necropolis van Kozani met o.a. bronzen juwelen, metalen potten en schalen,
kylikes, typische wapens, gouden en zilveren juwelen van de IJzertijd tot de 3de
eeuw v.C.
De tweede zaal bevat een rijke collectie aan beeldhouwwerken,
beelden, inscripties, reliëfs, aarden potten en figuurtjes, en juwelen van
goud, zilver en brons uit de wijde omtrek, zoals Palaiokastro, Kitrini Limni,
Metamorfossi, Anarrahi, Apidea en Eratyra.
In de derde zaal staan marmeren beelden en steles,
votieve offergaven uit heiligdommen van de goden daterend uit de Hellenistische
en Romeinse tijd. De vierde zaal toont marmeren graven en votieve steles,
een marmeren stele met uitgebreide informatie over de streek van Eordaia in de
2de eeuw v.C., een marmeren beeldje van een kind en een marmeren
hoofd van een vrouw beide uit de 4de eeuw v.C.
De gevolgen van de oorlog in Syrië zijn intussen al oud nieuws geworden. Beelden van het menselijk verlies en de enorme migratiestroom die op gang gekomen is liegen er niet om. Vreselijk allemaal, maar het cultuur verlies in oeroude steden als Palmyra en Aleppo is met geen woorden te beschrijven. Het is ook niet meer goed te maken.
In dit kader heeft het Getty Research Institute een panel specialisten bij elkaar geroepen om de gevolgen van deze oorlog aan de kaak te stellen, een oorlog die gericht is op historische monumenten en erfstukken in de regio.
De sprekers zijn:
Scott Branting,
Assistant Professor of Anthropology at the University of Central Florida (UCF) and Principal Investigator for Geospatial Inventories and Arches Development, American Schools of Oriental Research (ASOR) Cultural Heritage Initiatives
Giorgio Buccellati,
Founding director of the Cotsen Institute of Archaeology, University of California, Los Angeles (UCLA); and Professor Emeritus in the Department of Near Eastern Languages and Cultures in the Department of History, UCLA
Ross Burns,
Adjunct Professor in ancient history at MacquarieUniversity, Sydney; former Australia Ambassador to Syria and Lebanon
Marilyn Kelly-Buccellati,
Director of the Mozan/Urkesh Archaeological Project and Visiting Professor at the Cotsen Institute of Archaeology, UCLA
Bent U toevallig in Los Angeles, dan is dit een unieke gelegenheid om deze discussie bij te wonen. De toegang is gratis, maar U moet wel vooraf uw ticket bestellen (Get tickets »).
Dat men in de oudheid linten en haarspelden kende is wel bekend, maar dat
de dames ook haarnetjes gebruikten is niet zo vanzelfsprekend.
Toch is het zo, en er bestaan bijzonder fraaie voorbeelden van al waren die
uiteraard voorbehouden aan vrouwen uit hogere klassen – tenminste als men
afgaat op de prachtige gouden uitvoeringen die in verschillende musea te vinden
zijn.
Ik heb dus een keuze gemaakt uit een paar opvallende voorbeelden:
Iedereen loopt storm naar het Archeologisch Museum en het Acropolis Museum in Athene, maar weinig mensen kennen het Benaki Museum dat nochtans vlakbij het Syntagma Plein ligt, dus heel centraal in de stad.
Antonis Benakis was de zoon van een rijke Griekse koopman die zijn fortuin in Egypte verwierf. Toen hij in 1926 naar Athene verhuisde, besloot hij om zijn kunstverzameling aan de Griekse Staat te schenken.
De collectie is ondergebracht in een schitterend herenhuis dat de vader van Antonis in 1910 gekocht had. Nou, daar staat wel voor zeven stuivers! Zonde dat er zo weinige reclame voor gemaakt wordt, maar wel een zegen om al deze pronkstukken te bewonderen zonder dat er hordes mensen voor je voeten lopen!
De collectie wordt keurig in chronologische volgorde gepresenteerd en toont kunst en ambachten van voorhistorische tijden tot en met de huidige geschiedenis. Zelf vergaap ik me natuurlijk vooral aan de pronkstukken uit de klassieke periode, de gouden eeuw van Athene, en die uit de Hellenistische en Romeinse periode, ttz ruwweg van 500 v.C. tot de 3de eeuw n.C. Er staat een ruime keuze aan schitterende vazen, gebruiksvoorwerpen, beelden en beeldjes, reliëfs, steles en juwelen.
Maar voor de liefhebbers is er ook genoeg te zien uit Griekenlands archaïsche periode, inclusief kostbare gouden en zilveren voorwerpen uit Mycene. Uiteraard is ook de Byzantijnse kunst goed vertegenwoordigd, die van de 4de eeuw tot in de 15de eeuw gangbaar was! Ook zijn er een aantal kamers gewijd aan de Griekse cultuur met traditionele klederdracht en een aantal heuse reconstructies van 18de-eeuwse kamers in typisch Macedonische stijl. De collectie eindigt op de bovenste verdieping met de onafhankelijkheid van Griekenland.
De uiteindelijke beloning is een dakterras met een verfijnd restaurant waar je bovendien nog kunt genieten van het uitzicht over Athene, inclusief de Acropolis. [Klik hier om mijn fotoalbum te bekijken]
De verwoesting van de reuzenbeelden van Boeddha in Bamian in 2001 werd
gevolgd door een golf van verwoesting doorheen het Midden-Oosten. Zo zijn
verschillende culturele erfstukken ten offer gevallen aan het oorlogsgeweld in
Irak en in Syrië, zoals bv. de bijzondere resten van het paleis van Koning
Sargon in Khorsabad, de Moskee van de Omajjaden in Damascus, de Krak des
Chevaliers en de schitterende stad Palmyra.
Dankzij een samenwerking van het Louvre Museum met het RMN-Grand Palais in Parijs is een tentoonstelling tot stand
gekomen die aan de hand van 3D-beelden elk van deze sites weer tot leven tracht
te brengen. Hiervoor werd gebruik gemaakt van oude opnames, schilderijen en
foto’s afkomstig uit verschillende Franse musea waaronder het Louvre, maar ook
van meer recentere drone opnames.
De resulterende beelden zijn in het Grand
Palais in Parijs te zien van
14 december 2016 t/m 9 januari 2017. Het wordt een reis terug in de
tijd maar ook een (virtuele) reis naar wat er spijtig genoeg niet meer is.
Dit is de titel van een tentoonstelling die momenteel in het Aga Khan Museum in Toronto, Canada, loopt en nog tot 26 februari 2017 te zien is.
De bedoeling is om het rijke verleden van Syrië onder de aandacht van het grote publiek te brengen. De vele kunstwerken die hier zijn samengebracht tonen de grote culturele diversiteit van dit land, dat door de eeuwen heen een belangrijke historische rol speelde. Ondanks de vele tegenslagen en oorlogen heeft deze beschaving zich steeds kunnen handhaven.
Strategisch gelegen aan de oostkust van de Middellandse Zee hebben grote wereldbeschavingen hier in Syrië duizenden jarenlang een belangrijke rol gespeeld. De sporen hiervan komen duidelijk tot uiting in hun rijke cultuur, maar ook in alle vormen van kunst en literatuur. Dank zij deze tentoonstelling kan de bezoeker zich een ruimer beeld vormen van Syrië’s verleden en heden, en misschien zelfs een hoopvolle kijk op de toekomst.
We zullen er maar om lachen
want dat is blijkbaar de bedoeling van dit pps’je dat onlangs de ronde deed op
het internet en misschien niet alleen bij mij is binnen gerold. Ik heb wel even
de datum aangepast want op het oorspronkelijke bericht staat de lezen dat de
brave man in 43 na Christus
overleed, m.a.w. dat hij bijna 150 jaar oud geworden zou zijn!
